Monday 13 November 2017

സ്വാര്‍ത്ഥന്‍
-------------------


എന്‍റെ കാശ് കിട്ടീല..

നിങ്ങടെ ടിക്കറ്റും ബാക്കി കാശും ഞാന്‍ തന്നതാ.. പോക്കറ്റില്‍ നല്ലപോലൊന്ന് നോക്ക് ചേട്ടാ...

ബസ്സല്ലേ... അത് ഊങ്ങാമാക്കക്കാരുടെ റബര്‍ത്തോട്ടം കഴിഞ്ഞ് കോണിപ്പാട്ടേ പോസ്റ്റാഫീസ് കഴിഞ്ഞ്, പിന്നെ കൊമ്പനാപറമ്പന്‍റെ റബര്‍ത്തോ...

എന്‍റെ കാശ് കിട്ടീല...

ചേട്ടാ, ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ ചേട്ടന്‍റെ ടിക്കറ്റും.... ചേട്ടാ ചേട്ടന്‍ എളപ്പുങ്കേന്നല്ലേ കേറീത് ? രണ്ട് തൊടുപുഴടിക്കറ്റല്ലേ എടുത്തേ ? 46 രൂവാ. നൂറല്ലേ തന്നേ ? ബാക്കി 54 രൂവായും ടിക്കറ്റുകൂടെ തന്നു ചേട്ടാ ഒന്ന് നോക്ക് ചേട്ടാ.. ചുമ്മാ മനുഷ്യനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ..

അതാ എനിക്കും പറയാനുള്ളത് വെറുതെ മനുഷ്യനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ.. നിങ്ങള് ടിക്കറ്റ് തന്നു, രൂപാ തന്നു. രണ്ടും ശരിയാ..

പിന്നെ എന്നാ ചേട്ടാ പ്രശ്നം ?

അതോ ടിക്കറ്റിന്‍റെ കൂടെ തന്നത് നാലു രൂപായാ.. ബാക്കി 50 പിന്നെ തരാമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്..
ശരിയാ.. കൂടെയിരിക്കുന്ന ചേടത്തിയും പറഞ്ഞു.

അപ്പോ ബസ്സ് മേലുകാവ് പമ്പിന്‍റവിടെ ദൈവത്തെക്കണ്ട ആദാമിനെപ്പോലെ സഡന്‍ബ്രേക്കിട്ട് നിന്നു.




ഇതെന്നാടാവേ... വായൂഗുളികക്ക് പോകുവാണേ പറയണേ... ഞങ്ങളിറങ്ങിക്കോളാം... ബ്രേക്കില്‍ കറങ്ങിവീഴാമ്പോയ ഒരു സ്റ്റാന്‍ഡിംഗ് ചേട്ടന്‍ അമറി.

ടിന്‍ ടിന്‍.... രണ്ട് സ്ത്രീകളെ കയറ്റി ബസ് മുന്നോട്ട് ഒരു ചാട്ടം. മുറുക്കെപ്പിടിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ ഏതായാലും തലയിടിച്ചില്ല.

എന്‍റെ കാശ് കിട്ടീല...

(മറുപടിയില്ല)

എടോ എന്‍റെ കാശമ്പത് രൂപാ ഇങ്ങോട്ട് താടോ... മലയാളത്തില്‍ ട..യും ഠ..യും...ന്ന് ഒക്കെയുള്ള അക്ഷരങ്ങളുണ്ടെന്ന് ചേട്ടന്‍ കണ്ടക്ടര്‍ക്ക് അറിയിപ്പുകൊടുത്തു.

അപ്പോളേക്കും സുനാമിയോ വെള്ളപ്പൊക്കമോ ലോകാവസാനമോ അങ്ങനെ എന്തോ പ്രശ്നമുള്ള ഒരു സ്ഥലത്ത് വണ്ടി നിര്‍ത്തി. ഞാന്‍ നോക്കിക്കണ്ടുപിടിച്ചു സ്ഥലം.. മേലുകാവ്..

അവിടെയുള്ള സര്‍വ്വ മനുഷ്യരും ഒഴിഞ്ഞുപോവുകയോ ഓടിരക്ഷപെടുകയോ ആണ്..
ഇടിച്ചിടിച്ചിച്ചും ഒടിച്ചുതകര്‍ത്തും ചവിട്ടിഞെരിച്ചും ഒരു ജനതതി മുഴുവനും അതിനകത്ത് കയറി.

കണ്ടക്ടറും കിളിയും ചേര്‍ന്ന് ഒരുപാട് സ്പോര്‍ട്സിനങ്ങളുടെ പേര് പറഞ്ഞിട്ട് ഇസറ്റിയാനേ...ന്നുള്ള ആനപ്പാപ്പാന്‍ മോഡല്‍ അലര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തി. ഒട്ടും തോല്ക്കാതെ ജനതതി അതിനെല്ലാം കഖഗഘ...യിലും ബഫപഭ..യിലും മറുപടി തിമിര്‍ത്തുകൊണ്ടിരുന്നു... എന്‍റെ കാശ് കിട്ടീലാക്കാരന്‍ ഏതായാലും ഈ ദുര്‍ഘടസ്ഥിതിയില്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മര്യാദ പാലിച്ചു.

ബസ് മേലുകാവുകയറ്റത്തോട് കരഞ്ഞെതിരിടുകയാണ്.. അത് മുകളില്‍ കാഞ്ഞിരംകവലയില്‍ ചെന്നു. അവിടെ ഭൂമികുലുക്കമാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഒരുപാട് പേരവിടെയും കയറി. പിന്നെ ഇറക്കമാണ്. ഞരങ്ങിയും ചവിട്ടിപ്പിടിച്ചും ഇറക്കമിറങ്ങിക്കോണ്ടിരുന്ന സമയത്ത്..

പൂയ്...

എടാ എന്‍റെ കാശു താടാ... അതേ നിന്‍റെ കാശെനിക്ക് വേണ്ടാ.. എന്‍റെ കാശാ ഞാന്‍ ചോദിക്കുന്നത്..

ചേട്ടാ ഞാന്‍ പലതവണ പറഞ്ഞു. കാശ് തന്നതാ..

നീ നിന്‍റെ കണക്ക് നോക്കടാ...അപ്പോ അറിയാ..

പിന്നേ.. ഈ ബഹളത്തില് ഞാന്‍ കൊറേ കണക്കും.
( ഈ പോയിന്‍റില്‍ വച്ച് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അഭ്യാസം കണ്ടക്ടറുടെ കൈയിലാ)

അപ്പോഴാണ്. ബസ്സിന്‍റെ ബാക്ക് ടയറിന്‍റവിടെ നിന്ന് പുക ഉയരുന്നതായി ആരോ പറഞ്ഞത്... നേരാണോന്ന് ആര്‍ക്കറിയാം . ഒന്നും കാണാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. അവനവനെ പോലും ശരിക്ക് കാണത്തില്ല.

പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് വണ്ടിക്കകം മുഴുവന്‍ മെക്കാനിക്കുമാര്‍ നിറഞ്ഞു.
അത് ചവിട്ടിയിറങ്ങീതല്ലേ... ലൈനര്‍ ഉരഞ്ഞതാ... അതിപ്പം മാറിക്കോളും...
നല്ല മണം ടയറോ വയറോ ഏതാണ്ട് കരിയുന്നുണ്ട്.

ഇനി ചോദ്യമില്ല. എന്‍റെ അമ്പത്...... ചേട്ടന്‍ യുദ്ധസന്നദ്ധനായി.

അപ്പഴത്തേക്കുംബസ് എങ്ങനെയോ മുട്ടത്ത് എത്തി. ഇനിയും പത്ത് രൂപായുടെ യാത്രകൂടെ ബാക്കിയുണ്ട് തൊടുപുഴയ്ക്ക്. എങ്കിലും ഞാനിറങ്ങി അവിടെ. ഞാനുപേക്ഷിച്ച ബസിന്‍റെ പേര് ഹോളി മേരി. പിന്നെ ഹോളി ഏഞ്ചല്‍സും ശ്രീ അയ്യപ്പനും ചാക്കോച്ചിയും ബിബിന്‍സും കരോട്ടുകുന്നനും വന്നു. ഞാന്‍ കേറിയില്ല.



കുറേ കഴിഞ്ഞപ്പോ മങ്ങിയ ഉജാല മുക്കിയപോലെ വൃദ്ധനായ ഒരു ksrtc വന്നു. ഞാനതില്‍ കയറി. സീറ്റുണ്ട്. ഇരുന്നു. 15 കൊല്ലം മുമ്പ് അടിച്ച പെയിന്‍റ് നാണയം കൊണ്ട് മാന്തി VISHNU, CHANDRAN എന്നൊക്കെ എഴുതിയത് വായിച്ചും ആകാശത്തിലെപോലെ ബസിലും സഞ്ചരിക്കുന്ന വായു ആവശ്യത്തിന് ശ്വസിച്ചും സുഖമായി യാത്ര തുടര്‍ന്നു.

ഈ കാര്യത്തില്‍ ഞാനൊരു സ്വാര്‍ത്ഥനാ... എനിക്ക് സമാധാനം വേണം.

3 comments: